|
●
نام بازی: نعل و میخ
●
نام محلی: نعل و میخ
●
اهداف کلی:
یادگیری حفظ نظم، کسب مهارت بیشتر در نشانه گیری و
کنترل تعادل
●
اهداف جزیی:
ایجاد حس رقابت سالم، بهبود هماهنگی بین اعصاب و اعضای
بدن
●
تعداد بازیکن:
محدودیتی ندارد
●
سن
بازیکنان:
10 الی 14 ساله
●
ابزار لازم:
سنگ پهن یا تکه موزاییک، به تعداد بازیکنان و یک تیله
سنگی
●
محوطه بازی:
فضای باز
●
شرح بازی:
ابتدا به هر کدام از بازیکنان یک سنگ پهن و یا تکه
موزاییک داده می شود که به آن (لوپیک) می گفتند و تیله
ی سنگی (موزا) را در محلی قرار می دادند و به نوبت از
فاصله ی معین آن را با لوپیک نشانه گرفته و می زدند.
اگر سنگ به تیله نمی خورد، نوبت به دیگری می رسید و چنانچه
با آن برخورد می کرد تیله ی سنگی نقل مکان می داد و
این تغییر فاصله ی مکانی را با پا اندازه می گیرند و
چنین می شمرند. نعل، میخ، قرخ (چهل)، قرخ بیر (چهل و
یک) و ...
هر کدام از آنها که زودتر به 60 (و یا هر عدد دیگر قراردادی)
می رسید برنده ی بازی بود و اگر در یک نوبت نمی توانست
تمامی امتیاز را بگیرد در نوبت های بعدی آن را تکمیل
می نمود و به 60 می رسید. تمامی بازیکنان به تدریج به
60 می رسیدند و کنار می ایستادند تا نفر آخر ...
نفر آخر تنها بازنده ی بازی بود و بایستی تمامی برندگان را
یکی یکی بر پشت می گرفته و با (لوپیک) خود، (موزا) را
می زد، تا آنها پایین بیایند.
بعد از پایین آمدن، دوباره با سنگ، تیله را نشانه می گرفت
اگر می توانست بزند دوباره بر پشت بازنده می نشست و
این عمل تا وقتی که آن بازنده نتواند تیله را بزند
تکرار می شد، و بعد سایر برندگان را یکی پس از دیگری
بر پشت می گرفت و ...
●
نکات:
1-
این بازی چون بسیار قدیمی است به خاطر همین تمامی فعل
ها در زمان گذشته صرف شده اند.
2- در بعضی نقاط میخی را بر زمین می کوبند و بازیکنان از
فاصله ای معین آن را با نعل نشانه می گیرند. هر کدام
از بازیکنان که بتواند با نعل میخ را در میان بگیرد
برنده ی بازی است و اگر هیچکدام نتوانند به هدف بزنند،
فاصله ی میخ را با نعل های پرتاب شده اندازه می گیرند،
هر کدام نزدیکتر باشد، برنده ی بازی صاحب همان نعل است
و می تواند سایرین را بنابر قرارداد جریمه کند.
●
نتیجه بازی:
در این بازی چون صحبت از نشانه گیری و بر پشت گرفتن
است، کودک، قدرت تشخیص فاصله اجسام و دقت نشانه گیری و
حفظ تعادل بدنی خود را بالا می برد.
|
